نقش حسابداری در مالیات

نقش ایده آل تئوری حسابداری در مالیات

از نظرات فوق به آسانی می توان مشاهده کرد که رابطه بین تئوری حسابداری و مالیات بر درآمد فدرال حداقل دو برابر است.

خدمات مالی و مالیاتی

از یک سو، تئوری حسابداری منبع اصلی تعیین منطقی است که بر آن مالیات بر درآمد مبتنی است و بدون آن مالیات بر درآمد غیرممکن است. از سوی دیگر، وجود و توسعه مالیات بر درآمد، همراه با تزریق انگیزه های غیرحسابداری از جمله انگیزه های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی، به نوبه خود به نظریه حسابداری واکنش نشان داده و مشکلات جدیدی را ارائه و ایجاد کرده است. و چالش های جدیدی که باید توسط تئوری حسابداری حل می شد یا در آن گنجانده می شد.

در پرتو این مشاهدات، پس چه رابطه ای ایده آل بین تئوری حسابداری و مالیات می تواند باشد؟ سودمندترین نقشی که تئوری حسابداری می تواند و باید در توسعه آینده مالیات بر درآمد ایفا کند چیست؟

همانطور که اشاره شد، تئوری حسابداری در ابتدا بدون توجه به مالیات بر درآمد، اما در پاسخ به توسعه تجاری و نیاز تجاری توسعه یافت. تئوری حسابداری اساساً منطق تجاری است که در اندازه گیری واقعیت تجاری به کار می رود. این تلاشی است برای برقراری ارتباط به شیوه ای که تاجران فکر می کنند و به آنها اطلاعات تجاری را به شکلی ارائه می کند که بتوانند بر اساس آن قضاوت کنند و هوشمندانه عمل کنند. پس از اتخاذ تصمیمات تجاری و انجام معاملات، حسابداری تلاشی برای سنجش نتایج معاملات در شرایط تجاری است.

اگر این ایده آل مالیات بر درآمد فدرال است که تجارت را، به هر شکلی که انجام می شود، تا حد امکان آزادانه در حضور مالیات بر درآمد ترک کند و تا آنجا که ممکن است در چنین فضایی تحریف رفتار تجاری ایجاد کند، بنابراین ضروری است که قوانین مالیات بر درآمد از تعاریف مفاهیم اندازه گیری درآمد و درآمد، به عبارت دیگر، تئوری حسابداری استفاده کند، که همان چیزی است که توسط جامعه تجاری در تفکر خود استفاده می شود. اکثر سیاستمداران حداقل به ایده آلی که به تازگی مطرح شده است می پردازند. اگر قرار است چیزی بیش از یک سخن گفتن باشد، پس تعیین درآمد برای اهداف مالیاتی فدرال نباید اساساً با تعیین درآمد مطابق با اعمال اصول اساسی تئوری حسابداری متفاوت باشد.