بازار و خدمات مالی

به منظور کاهش پیچیدگی معاملات تحت فشار شدید زمانی، معامله گران تنها انتظارات کیفی را در واکنش به اخبار تشکیل می دهند، یعنی انتظاراتی در مورد جهت حرکت قریب الوقوع قیمت (اما نه اینکه قیمت تا چه سطحی ممکن است افزایش یا کاهش یابد).

خدمات مالی و مالیاتی

متعاقب یک حرکت اولیه قیمت به سمت بالا (پایین) که توسط اخبار ایجاد می شود، یک "آبشار" سیگنال های خرید (فروش) ناشی از سیستم های معاملاتی فنی پیرو روند را دنبال می کند. در نتیجه، این مکانیسم بازخورد اغلب تغییر قیمت ناشی از اخبار را به یک روند تبدیل می کند.

 در بسیاری از موارد، روند قیمت ها پس از اینکه (تقریبا) تمام مدل های فنی از قبل موقعیتی مطابق با روند باز کرده اند ادامه می یابد. این طولانی شدن روند عمدتاً به دلیل اثر باند واگن از طرف معامله گران آماتور است (از این رو، به عنوان یک گروه، آماتورها در این بازی حاصل جمع صفر بازنده می شوند).

 هنگامی که روند در نهایت شتاب خود را از دست می دهد، مدل های متضاد همراه با اخبار باعث می شوند روند به سمت خلاف روند متمایل شود.

 در بیشتر مواقع یک «احساس بازار» خوش بینانه یا بدبینانه وجود دارد که به آن «خروج» یا «نزولی» می گویند. این «رژیم های انتظارات مغرضانه» از سه طریق بر رفتار معامله گران تأثیر می گذارند: اول، واکنش آنها به اخبار بسیار قوی تر است که احساسات غالب را تأیید می کند تا اخباری که با آن در تضاد هستند. دوم، معامله گران پول بیشتری را در موقعیتی قرار می دهند که با احساسات غالب مطابقت دارد، و ثالثاً، آنها این موقعیت ها را بیشتر از «موقعیت های متقابل» نگه می دارند (معامله کنندگان کورکورانه از یک مدل فنی پیروی نمی کنند، این فقط در معاملات «خودکار» است. مانند تجارت با فرکانس بالا).

این رفتار باعث می شود که در مجموع روندهای صعودی (نزولی) کوتاه مدت (دوران) در زمانی که بازار صعودی (نزولی) است نسبت به حرکت های متقابل، بیشتر دوام بیاورد. در طی چندین ماه یا حتی چند سال، انباشت روندهای کوتاه مدت منجر به افزایش ارزش (بیش از حد استهلاک) دارایی مربوطه می شود.